1e keer HDR

Vanmiddag waren we aan het wandelen in het bos Appèlbergen bij Glimmen. Ik had een foto genomen van het moeras. De eerste foto was overbelicht, de tweede onderbelicht. De foto's heb ik niet meteen verwijderd, omdat ik toch 1x HDR bewerking wilde proberen. Het is niet dat je zegt oh, wat geweldig, maar ik vind het wel iets hebben.
Ik weet niet wat, maar het heeft iets grimmigs.


Ongenode gast...

Vanmiddag was het zulk mooi weer, dat ik besloot de camera mee te nemen tijdens de wandeling met Quick en Wizzle. We waren de straat nog niet uit, of ik hoorde een bekende "miauw". Het was Charlie. Hmmm de wandeling met leuke plekjes die ik in gedachten had voor de foto's viel in het water. Ik wil namelijk niet diverse wegen oversteken met Charlie achter ons aan. Als Charlie namelijk besluit mee te gaan, gaat hij mee. De heeeele wandeling. Goed, wij kunnen ons ook dichter bij huis vermaken en dan wel op een veilige plek voor Charlie-San.

































































Kenneldag Hoogkerk 1

Het heeft even geduurd, maar vandaag plaats ik dan de eerste foto's van de bordercollie kenneldag 2009 te Hoogkerk. Niet alle foto's zijn scherp, maar de dag ervoor had ik een nieuwe lens gekocht en moest(nog steeds) er flink aan wennen. Eigenlijk een lens die ik standaard, in ieder geval in het begin, met statief moet gebruiken.
Foto 9 vind ik ontzettend jammer dat die niet zo goed uit de verf is gekomen. Je zou het in eerste instantie niet zeggen, maar het is een hondje met maar één oor. Haar rechter oor ontbreekt (juist het donkerste gedeelte van de foto :-( ) Volgens haar baasje heeft de moeder tijdens de dracht een virus opgelopen. Vier van haar pups kwamen ter wereld met een open gehemelte.(deze vier heeft ze moeten laten inslapen)
En dit teefje mist door dat virus haar rechter oor. Prachtige meid, en heel bijzonder, zo met 1 oortje.






































































































Quilah













Terwijl ik deze foto's plaats, bedenk ik dat Quilah al weer sinds het jaar 2000 bij ons is... Jee, vadertje tijd heeft een spurt genomen. Ik herinner me als de dag van gisteren dat Quilah als een klein ondeugend katertje door het huis rende. Een hoge rug opzette tegen Gamble (onze Duitse Herder)toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten, begon te blazen en nog geen 5 minuten later in de staart van die arme hond hing. Het was niet de kleine Quilah die op z'n hoede moest zijn, maar Gamble.
Over 2 dagen wordt dit heerschap al weer 9 jaar!